Martelaar

Amnesty International waarschuwt dat Nederlandse troepen in Afghanistan gevangenen hebben overgedragen aan de Afghaanse geheime dienst die bekendstaat om haar wrede verhoormethoden als zweepslagen, blootstelling aan extreme kou en uithongeren.

De mensenrechtenorganisatie heeft geen vertrouwen in de Nederlandse, Deense en Britse antimartelovereenkomsten met de Afghaanse overheid. Deze afspraken blijken niet te werken, vindt Amnesty.

"EU-landen moeten samen met de Afghaanse autoriteiten deze methoden bestrijden in plaats van hun verantwoordelijkheid afschuiven met overeenkomsten", zegt directeur Dick Oosting van het EU-bureau van Amnesty International.

De organisatie publiceerde maandag het rapport: 'Afghanistan: gevangen overgebracht naar marteling: ISAF medeplichtig?' Tsja als ze die troepen overdragen aan de Afghaanse overheid, in zekere zin wel. Verder is in het rapport beschreven hoe Nederlandse en Britse troepen moeite hebben om de gevangenen in de Afghaanse cellen te controleren.

De Belgische overheid is volgens het rapport het spoor bijster van overgebrachte gevangenen. En das nog niet zo mooi!

Oosting wijst erop dat de Verenigde Naties in september nog zorgen uitten over de Afghaanse geheime dienst NDS.

Amnesty vraagt de EU om Afghaanse cipiers te trainen om wrede praktijken uit te bannen. De EU traint er momenteel al politieagenten.

Volgens het ministerie van Buitenlandse Zaken hebben Nederlandse troepen in Afghanistan sinds augustus 2006 zeventig gevangen overgedragen, van wie er nu nog tien vastzitten. De rest is toch niet doodgemarteld?!

Net als bij eerdere waarschuwingen dat deze gevangen gemarteld worden, stelt Buitenlandse Zaken daarvoor geen aanwijzingen hebben. Goh, maar als er een 12-jarig Afghaanse jongetje wordt opgeknoopt in een boom dan weten we het ineens weer wel! Vreemd... Stopzetting van de overdracht van de gevangenen is dan ook niet aan de orde.

Nederland heeft met Afghanistan de afspraak dat ambassadepersoneel, het Rode Kruis en een Afghaanse mensenrechtenorganisatie toegang hebben tot de gedetineerden. Uit deze bezoeken zijn geen wantoestanden gebleken.

Wel deelt Nederland de zorgen van Amnesty International over het Afghaanse juridische systeem. Tsja, ze moeten toch iets vinden om oprecht over te komen? Daarom heeft minister Bert Koenders (Ontwikkelingssamenwerking) eerder al 15 miljoen euro ter beschikking gesteld voor versterking van de rechtsstaat in Afghanistan.

Ik deel de zorgen over de berichtgeving van de Nederlandse media. Waarom? Daarvoor maken we even een sprongetje in de tijd. We schrijven 4 mei 2006, de dag van de Dodenherdenking. Ikzelf en nog twee andere journalistjes in spé bezoeken het Binnenhof in Den Haag om een bijeenkomst bij te wonen over de gesneuvelde journalisten in W.O. II. Vervolgens gebeurt er (in mijn ogen) iets vrij smakeloos: de toenmalige minister van Defensie Henk Kamp, komt naar voren en begint (tijdens die herdenking nog steeds) een hele preek af te steken over dat de Nederlandse troepen naar Afghanistan en het feit dat meneer enige censuur toe wil passen en dat de Nederlandse journalisten zich daar maar aan moeten houden. Op dat moment vond ik dat vrij smakeloos, nu kan ik deze situatie vreemd genoeg toepassen op de omstandigheden nu. De Nederlandse media bericht te eenzijdig over Afghanistan. Er komen steeds verhalen binnen over omgekomen Nederlandse militairen (wat natuurlijk ook vreselijk is), maar je hoort bijna nooit wat van blunders aan onze kant. Over de Afghaanse geheime dienst NDS komt vrijwel nooit wat naar buiten, behalve nu dankzij een onderzoek van Amnesty International. Ik ben bang dat de Nederlandse journalisten dit wel weten maar dat zij zich aan de censuur van dhr. Kamp moeten houden, want anders. Een typisch gevalletje van doofpot ben ik bang...