San-Francisco-Chronicle-mjftoonen

Peter, is je taak volbracht?

Toch nog plotseling- en dat is niet je stijl- heb je ons verlaten. Ons achterlatend in ontzetting en verbijstering. Er is nog zoveel te doen. Daarom de vraag: is je taak volbracht?

Bij Voetbalclub Volkel was je supporter van je dochters en hielp je als scheidsrechter. Jij hebt je laatste fluitsignaal gegeven, maar er wachten alweer nieuwe wedstrijden.
Kun je nog efkes terugkomen?

De jeugd heeft altijd jouw aandacht en hulp gehad. Vroeger bij de KPJ en nu bij de SOS. Je bent een drijvende kracht in vereniging en bestuur. De jeugd heeft tegenwoordig alle aandacht nodig en dat wordt alleen maar meer.
Kun je nog efkes terugkomen?

Aan installatiebedrijf Willems gaf je tientallen jaren je beste krachten als medewerker en leermeester voor de jonge krachten. Ze komen nu al mensen tekort en omdat ze het zelf waarschijnlijk niet aan je durven vragen:
Kun je nog efkes terugkomen?

Jullie huis aan de Maatseheistraat werd na enige omzwervingen jullie echte thuis. Het staat er prima bij en zelfs het tuinhuis staat op zijn plek. Maar het stoepje is nog niet af en eiken moeten nog gesnoeid.
Kun je nog efkes terugkomen?

De carnavalsvereniging had afgelopen jaar de prins in jullie buurt. Ria brengt sfeer en jij beheert de sleutel. Maar wie zal dit geweldige carnavalsjaar nu afsluiten?
Kun je nog efkes terugkomen?

Hoe moet het met de koude kant van je familie? Maar jij had geen koude kant en gaf blijk van geluk en waardering met onze kant. Maar wie voert nou het woord, houdt ons scherp en kritisch en zal ons aanzetten tot nadenken, waar blijft die droge humor op de zondagmiddag?
Kun je nog efkes terugkomen?

Heb je je vader Antoon en schoonmoeder Maria al gezien? We horen graag hoe het met hem gaat.
Kun je nog efkes terugkomen?

We durven het bijna niet te vertellen, maar de verwarming bij opa is stuk. Waar blijft zijn vakman en zijn klankbord?
Kun je nog efkes terugkomen?

Zondag zag je ze nog allemaal bij de verjaardag van Franka. Je broers, je zus, je zwager en schoonzussen. Het is zo kort geleden, maar lijkt al weer zo ver weg. Je bent hen zo dierbaar, het gemis is zo voelbaar.
Kun je nog efkes terugkomen?

Gelukkig heb je daar ook nog met je moeder kunnen praten, voor wie de emoties moeilijk te verwerken zijn. De dikke tranen die nu vloeiden waren met die emoties gevuld. Je zou het gewicht daarvan eigenlijk even moeten komen voelen.
Kun je nog efkes terugkomen?

En die twee prachtige meiden Karin en Suzan, die je samen met Ria dit leven hebt geschonken. Je zag ze nog volop in hun ontwikkeling van kind naar volwassenheid. Met vallen en opstaan, maar met ontelbare dierbare momenten, waaronder de komst van Roy. Hun gevoel voor jou hebben ze nu op papier gezet en in hun geheugen gegrift. Woorden met een eeuwige draagwijdte. Graag willen ze het ook persoonlijk tegen je zeggen en je vragen hun toekomst nog met ze te blijven delen.
Kun je nog efkes terugkomen?

Bijna de helft van je leven heb je gedeeld met Ria. Een ja-woord voor alle tijden, met lief en leed, ups en downs, maar altijd samen en eensgezind. Je cijferde je weg als het moest en was Ria's volle steun als het kon. De goede tijden kwamen eraan, maar werden wreed en veel te vroeg verstoord. Als Ria's grootste steunpilaar ben je nu weggevallen. Wij met elkaar zullen proberen als vele kleine pilaartjes die steun te blijven bieden, zoals jij ons hebt gevraagd.
Maar op moeilijke momenten, Peter, mogen we dan vragen:
Kun je nog efkes terugkomen?

Je bent dus eigenlijk nog lang niet klaar, maar vele taken heb je bewonderingswaardig volbracht, dus daarom rust nu maar zacht.
In onze herinnering zul je steeds weer efkes terugkomen!

Peter Toonen
9 december 1955- 8 oktober 2007