Gisteravond is het lichaam van de Nederlandse soldaat Tim Hoogland op het vliegveld van Eindhoven aangekomen. De jongen had helaas niet ouder mogen worden dan 20 jaar, één jaar ouder dan ik ben. Voor 'volk en vaderland' zullen we dan maar zeggen.
Maar hoe realistisch is dat eigenlijk, sterven voor volk en vaderland? Als geboren pacifiste (uhum) heb ik sowieso mijn twijfels bij deze 'vredesmissie.' Want in hoeverre is er sprake van vrede als onze jongens constant oorlogje spelen met de Taliban? Het lijkt mij dan ook dat er tijdens gevechten weinig opgebouwd kan worden, er worden eerder dingen gesloopt!
Hoogland werd dan ook gedood tijdens een vuurgevecht, 5 kilometer ten noorden van de Nederlandse basis bij Deh Rawod in de Zuid-Afghaanse provincie Uruzgan. Volgens Commendant der Strijdkrachten generaal Dick Berlijn ging het om 'een langdurig vuurgevecht waarbij de vijand met mortieren op de Nederlanders schoot.' Premier Balkenende maakte het nieuws donderdag als eerste bekend in de Tweede Kamer tijdens de algemene beschouwingen. Hij sprak zijn 'intense medeleven' uit aan de nabestaanden van het slachtoffer. Mooie woorden, maar de ouders van Hoogland zullen hun zoon er niet mee terug krijgen. Als schrale troost kregen ze het lichaam wel, na een ceremonie bestaande uit een erehaag van 60 militairen, een trompet die een triest deuntje speelde en tamboer die voor de kist uitliep.
Hoogland is de eerste militair die het leven liet in een vuurgevecht en de zesde Nederlander die overleed dankzij oorlogshandelingen. Komende maandag wordt hij in besloten kring begraven.
Noot van redactie:
Mocht je net als honderden andere Nederlanders op het condoleanceregister willen reageren, dat kan via http://www.mindef.nl/actueel/condoleance/20070920_tim_hoogland/index.aspx
0 comments:
Post a Comment