Sunday, September 30, 2007

Tot de TV u scheidt


Scheiden... Gemiddeld 1 op de 3 Nederlanders doet het. Meestal als opgaaf van reden het niet meer met elkaar kunnen leven onder één dak, of dat 1 of beide partners vreemdgaan.

In Saudi-Arabie scheiden er (duh) natuurlijk ook mensen. Vanwege het strenge islamitische klimaat dat er heerst scheiden er natuurlijk (naar mijn weten) veel minder mensen dan hier. Als er dan toch iemand scheidt, is dat vaak met een goede reden. Vaak zijn het ook de vrouwen die in het Arabische land de scheiding aanvragen, ivm jarenlange fysieke en geestelijke mishandeling door hun partner.
In dit geval gaat het (om maar eens met het clichébeeld te breken) om een man die van zijn vrouw scheidt. Misschien dat jullie nu, lieve lezers, denken dat de rollen omgedraaid zijn en de vrouw de man tot bokszak heeft verheven. Maar neen, niets is minder waar. De Saudisch man wil namelijk van vrouwlief scheiden omdat zij in haar eentje naar een tv-programma heeft gekeken dat door een man werd gepresenteerd. Nou, je begrijpt zoiets is natuurlijk uit den boze! Dit gedrag vond meneer namelijk onzedelijk. Volgens hem was zijn echtgenote in feite alleen met een vreemde man en dat is bij wet verboden. Dat mag niet! Daar komt ook nog eens bij dat de man het recht heeft om buiten de rechtbank om van zijn vrouw te scheiden.
Ik vrees het ergste voor de alimentatie die de vrouw toekomt. Nou ja, hopelijk mag ze de TV houden...

Wanted: Maddy


Madeline McCann... Deze kleine dame houdt de gemoederen sinds haar verdwijning op 3 mei (mijn verjaardag!) wereldwijd flink bezig. Is het niet omdat ze gezien zou zijn op de meest uiteenlopende plaatsen, dan is het wel dat haar ouders verantwoordelijk worden gehouden voor haar vermissing. Ook nu krijgt ze weer volop aandacht en wel hierom: het Britse boulevardblad News of the world heeft 1,5 miljoen pond (zo'n 2,1 miljoen euro) uitgeloofd voor tips die leiden tot de veilige terugkeer van Madeline McCann.

Het geld is niet alleen afkomstig van het zondagsblad maar ook van verscheidene rijke Britten. Voorzitters van Engelse voetbalclubs kwamen over de brug met duizenden ponden. Ook Virgin-baas Richard Branson deed met 100.000 pond een flinke duit in de toch al goedgevulde zak. Zakentycoon Sir Philip Green overbluft dit nog eens door 250.000 pond te doneren. Alsof het niks kost!

The Times meldde eveneens vandaag dat de ouders van Maddy een team van privédetectives naar Marokko hebben gestuurd om daar naar hun dochter te zoeken. Kate en Gerry McCann zouden ervan overtuigd zijn dat hun dochter naar dit Noord-Afrikaanse land is gesmokkeld. Misschien dat ze dit keer wel gelijk hebben, want onafhankelijk van elkaar zijn er meldingen binnengekomen van mensen die het meisje daar hebben gezien. Een miljonair zou de ouders van Madeline het geld hebben gegeven voor het inhuren van de privédetectives. En daarmee is Maddy in mijn ogen niet alleen het meest besproken, maar het meest gesponsorde meisje van 2007.

Persoonlijk vind ik deze hele situatie te hypocriet voor woorden. "Pourquoi?" zullen de 2 lezers die deze site rijk is dan wel niet denken. Wel lieve lezertjes, Margriet legt het even uit. Ik vind het behoorlijk hypocriet dat een paar miljonairs menen opzichtig met hun geld te moeten gaan spelen om over de rug van het meisje in de publiciteit te komen. Als je haar ouders zo nodig wilt helpen, ga dan zelf zoeken. Hang dan zelf de privédetective uit. Moet je kijken wat het James Bond heeft opgeleverd! Als ruim 40 jaar een icoon op het witte doek en hij wordt bovendien geen dag ouder!

Maar ga ajb niet op de "oh, kijk ons eens lekker betrokken zijn"-tour! Geef dat geld dan aan uitgehongerde en getraumatiseerde kindjes in Darfur. Als je Maddy's ouders echt wilt helpen, geef dan iets anders dan geld. Morele steun bijvoorbeeld, om maar eens te beginnen...

Saturday, September 29, 2007

Hoe hangt ie?


Onder het mom van 'lijken uit de kast' het volgende nieuwsbericht. In de Noord-Franse plaats Calais werd een nogal lugubure vondst gedaan: vier leden van een gezin zijn namelijk opgehangen in de keuken aangetroffen. Blijkbaar wordt er in dit vertrek dus niet alleen gekookt... De Franse politie meldt dat het om een zelfmoordactie gaat.

De lichamen van het echtpaar van 60-plus en hun kinderen van boven de 30 werden donderdagavond ontdekt door de buurman. Verrassing! Op de keukentafel lag een briefje met daarop de tekst "we zijn te ver gegaan." Het briefje was niet ondertekend.

De burgemeester van Calais, die het gezin persoonlijk kende, noemde het voorval "onverklaarbaar". Voor zover bekend hadden ze geen persoonlijke of financiële problemen. Wordt vervolgd?


Noot van redactie:
Wat een dode boel vandaag zeg!

Soldaat van Oranje 1917-2007


De Nederlandse schrijver Erik Hazelhoff-Roelfzema (de man die ik dolgraag als mijn opa had gewild) is op 90-jarige leeftijd in zijn woonplaats Honolulu op Hawaii overleden. Barnwell Industries, het bedrijf waar hij sinds 1977 zitting had, heeft dat vandaag tegenover het ANP bevestigd. Hazelhoff-Roelfzema werd bekend dankzij het boek Soldaat van Oranje, over zijn belevenissen gedurende de Tweede Wereldoorlog.

De schrijver is naar verluidt woensdag al overleden. Soldaat van Oranje werd geboren op 3 april 1917, in Surabaya, voormalig Nederlands-Indië en vestigde zich in de jaren '30 in Wassenaar.

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak studeerde hij Rechten in Leiden. In 1939 werd hij oorlogscorrespondent. Twee jaar later zat hij één week gevangen in het 'Oranjehotel' in Scheveningen. De student dook onder, deed zijn doctoraal examen en vertrok als Engelandvaarder naar het Verenigd Koninkrijk.

Hazelhoff-Roelfzema voerde landingen uit op de Nederlandse kust om zendapparatuur voor het verzet af te leveren en personen op te halen die vanuit bezet Nederland in het Verenigd Koninkrijk gewenst waren.

Laterheen beschreef hij zijn belevenissen in het boek Soldaat van Oranje, dat een bestseller werd. Niet alleen de boek, maar ook de film gebaseerd op het boek werd een groot succes. Je zou eigenlijk kunnen zeggen dat Soldaat van Oranje de Zwartboek van de jaren '70 is. Ware het niet dat Zwartboek eigenlijk een slap aftreksel is van de eerste film.

De koninklijke familie is zeer bedroefd door het overlijden van 'hun' Soldaat van Oranje. Dat maakte een woordvoerder van de Rijksvoorlichtingsdienst zaterdag bekend. Koningin Beatrix heeft namens haar familie een condoleancetelegram gestuurd naar de familie van de overledene, aldus de RvD. Het is alleen te hopen, gezien hun 'goede band', dat onze royal family het nieuws over zijn overlijden eerder ter ere is gekomen en niet tegelijkertijd met het 'gewone volk.' Want dan zou het gekonkel van koningin Wilhelmina en prins Bernhard met deze held helemaal voor niets zijn geweest. En das best een beetje balen natuurlijk...


Noot van redactie:

Allemaal heel leuk en aardig (of nou ja, eigenlijk niet...). Maar waaraan is de goede man eigenlijk overleden?
Noot van redactie (2):
Ik ben er (inmiddels is het 0:16) achtergekomen via de website van Geenstijl (vermeld altijd uw bronnen...) dat Soldaat van Oranje is overleden in zijn slaap. Maar waaraan? WAARAAN?!

Friday, September 28, 2007

Mama?


België... een land vol tegenstellingen. Zo heb je Vlaanderen en Wallonië, Vlaamssprekende Belgen en Franssprekende Belgen. Dat er niet alleen tegenstellingen zijn op het gebied van taal, bewees een Waals meisje vorig jaar maar weer eens: zij beviel namelijk op de respectabele leeftijd van 10 (!) jaar van een kerngezonde baby. In Vlaanderen is de gemiddelde vrouw veel ouder (tenminste, dat mag ik hopen). Het nieuws werd nu pas bekend gemaakt.

De bevalling is op natuurlijk wijze verlopen, meldt de Belgische krant De Morgen. De vader van het kind is een schoolvriendje van een paar jaar ouder. Robert Chef is de arts die de bevalling begeleidde en hij vertelt de krant: "Moeders van veertien, daar schrik ik niet meer van. Zo heb ik er elk jaar wel een paar. Maar dit is natuurlijk heel uitzonderlijk!" Right, totdat je de bevalling van je eigen 14-jarige oogappeltje mag gaan begeleiden zeker?

Beter laat dan nooit?


Uit onderzoek van de AmbulanceZorg Nederland over 2006 bleek dat in 9 procent van de noodgevallen de ambulances niet binnen 15 minuten op de plaats van bestemming aankwamen. Volgens de koepelorganisatie zijn de ziekenvervoerders vooral te laat in de dunbevolkte gebieden die Nederland rijk is, daar moeten ze namelijk ont-zet-tend grote afstanden afleggen. Jaarlijks gaat het om 35.000 (!) spoedritten die langer duren dan een kwartier na melding.

Volgens de norm moeten ambulances bij ritten met levensbedreigende situaties 20.000 (!) keer per jaar (een rekensommetje leert ons dat dat om zo'n 95 procent van alle noodgevallen gaat) op tijd komen. Gemiddeld doen de ziekenwagens er in noodsituaties 10 minuten over. Nou, das toch netjes?

Volgens AmbulanceZorg Nederland heeft het aantal ambulances in de landelijke gebieden te maken met de hoeveelheid geld die bestuurders voor ambulancezorg beschikbaar stellen. Voor een optimale spreiding kreeg het ambulancevervoer een paar jaar geleden 30 miljoen euro. Daar zou eigenlijk nog 2 miljoen euro bij moeten, stelt de ambulancezorg. Met andere woorden: dit wordt dus dokken!

Minister Klink van Volksgezondheid zei in een eerste reactie dat hij het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) opdracht heeft gegeven onderzoek te doen naar de capaciteit van de ambulancezorg. Dit is mei volgend jaar klaar, waarna de minister kan bekijken of er geld bij moet. Hij zei zeker maatregelen te nemen als dat nodig mocht zijn. Leuk geprobeerd, maar die maatregelen worden dan pas genomen als de uitslag van het onderzoek bekend is. En hoeveel ambulances zijn er dan als het om noodgevallen gaat wel niet te laat gekomen?

De bewindspersoon (de minister dus) deelt de observatie van de ambulancezorg dat de ambulances het snelst ter plaatse zijn in regio's waar meldkamer en vervoer in één hand zijn. De wet die dit zou moeten regelen heeft op dit moment dezelfde status als het op handen zijnde onderzoek: beiden zijn er nog lang niet! De wet moet namelijk eerst nog goedgekeurd worden door de Eerste Kamer en als ik de gemiddelde leeftijd bekijk van de bewindsleden die dáár zitten... dan duurt dat nog wel even!

Maar 'gelukkig' komt het ook voor dat ambulances in stedelijke gebieden te laat komen. Dus neen, dunbevolkte gebieden van Nederland, neen het ligt niet aan jullie! Het probleem in de stedelijke gebieden is namelijk dat de organisatie van de ambulancezorg nog niet aangepast is aan de laatste inzichten! Ach gut!


Noot van redactie:

Hoeveel keer komt er in dit 'artikel' het woord ambulance voor? Weet jij het antwoord? Sms dan ambulance spatie on naar 9596 en maak kans op deze ambulance van lego die misschien op tijd bezorgt wordt, maar misschien ook niet...

Thursday, September 27, 2007

Practical joke?


Dat sommige mensen bij het begrip grap toch een andere opvatting hebben dan een drol in een krant, bewees een bardame uit de Australische stad Melbourne maar weer eens. 'Voor de grap' gaf zij een klant in de nachtclub waar zij werkte een desinfecterend middel te drinken. Dat de klant de 'grap' niet kan waarderen weet ik inmiddels wel heel zeker: hij is namelijk ernstig ziek van het goedje geworden en heeft de bardame, genaamd Emily Craig, voor de rechter gedaagd.

De advocaten van Craig spreken van 'een ondoordachte grap.' Volgens hen staat de vrouw bekend om haar 'pratical jokes.' Zo had zij eerder de bar met plakband bedekt. Lachen joh!

Craig gaf de dronken klant na een nachtje drinken in de vroege morgen het schoonmaakmiddel. De man kreeg van het middel open zweren over zijn hele lichaam en zwoer daarbij nooit meer een voet in de kroeg te zetten. (Deze woordspeling is mijn definitie van het begrip 'grap'.) Emily Craig is, zoals verwacht, ontslagen.

Voor fervente kroeggangers wil ik er dan ook aan toevoegen: pas op wat er in je glas zit, voordat je het weet grijpt het je bij je strot!

Monnikenwerk (2)


Berichtte ik een paar dagen geleden nog dat er 30.000 monniken demonstreerden in de Birmese Yangon tégen het militaire regime in dat land, vandaag zal dat aantal hoogtwaarschijnlijk flink gedaald zijn... De reden? Veiligheidstroepen in Myanmar hebben namelijk in de nacht van woensdag op donderdag twee kloosters bestormd in Yangon. Volgens ooggetuigen werden er zo'n 200 monniken gearresteerd. Volgens andere bronnen zouden er ook het noordoosten van het Aziatische land invallen zijn gedaan in boeddhistische kloosters. In het klooster Mogaung in Yankin arresteerden zogenaamde ordetroepen 500 boeddhisten. En zeker 150 geestelijken uit Ngwe Kyaryan werden door de politie afgevoerd. Een ooggetuige verklaarde: "Slechts twee of drie zieke monniken werden achtergelaten."

Typisch gevalletje van 'wat je doet wordt je gedaan?' Nou ehm... niet helemaal... De monniken protesteerden vreedzaam, het optreden van het leger en de politie was allesbehalve dat. Bij de arrestatiegolf gebruikte het regime wederom geweld. Volgens de Birmese oppositie kwam een monnik om en raakten er zeven anderen gewond. Ramen van kloosters werden ingeslagen en monniken die in Yangon aan arrestatie hadden weten te ontsnappen, keerden met bebloede hoofden terug naar hun kloosters.

Militairen en leden van de oproerpolitie in Myanmar hebben donderdagochtend wegversperringen opgeworpen om nieuwe massale protestmarsen tegen het bewind te voorkomen. Op belangrijke kruispunten hebben zij prikkeldraadversperringen opgezet, meldden ooggetuigen. Daarnaast zijn er brandweerwagens die als waterkanon kunnen worden ingezet, die paraat staan bij de Sule-pagode. Dit heiligdom fungeerde eerder deze week als eindpunt voor de protestmarsen. Zijn bij de Vierdaagse deelnemers altijd blij en opgelucht wanneer ze de finish bereiken, ik betwijfel of dat bij deze 'deelnemers' ook zo is. Want wie wil er na een dag fanatiek demonstreren nou opgewacht worden door een waterkanon en prikkeldraadversperringen? Okay, dat waterkanon is misschien fijn om je te ontdoen van overmatige lichaamssappen, maar dat prikkeldraad lijkt me dus niet echt comfortabel.

Toch laten de demonstranten zich daardoor niet ontmoedigen: 10.000 mensen hebben zich toch weer verzameld in de buurt van de Sule-pagode. De lefgasten scandeerden eerst het nationale volkslied en voegden daaraan toe: "Moge we vrij zijn van alle gevaren, moge we vrij zijn van de armoede en moge er vrede in onze harten en zielen zijn!" Kijk, dat is even mooi gezegd.

En dan nog wat. In het oosten van het land vuurde de politie waarschuwingsschoten af om een betoging in de kiem te smoren. Dit werd wéér gemeld door ooggetuigen. Agenten vuurden in de lucht toen kleine groepen mensen zich aaneen begonnen te sluiten voor een grote protestmars in de wijk Kyaikkasan.

Had ik eerst al gruwelijk mijn twijfels bij die krakersrellen van '80, nu weet ik het zeker: dat was gewoon aanstellerij!

Wednesday, September 26, 2007

De koe en de horens


Koeien... Het Nederlandse landschap staat er vol mee. En wie koestert er nou geen genegenheid voor deze grazende, gevlekte viervoeters? Nou, een familie uit het Gelderse Ruurlo in ieder geval niet meer. Daar kwam een 68-jarige man namelijk om het leven door een kopstoot van een koe, zo meldt de Gelderse politie. Pardon?! Ja, je leest het goed, EEN KOPSTOOT VAN EEN KOE!

Het ongeluk gebeurde rond een uur of elf 's ochtends in een weiland in de omgeving van (zoals al vermeld) Ruurlo. Enkele mannen probeerden een koe te vangen toen het slachtoffer op zijn bovenlijf een kopstoot van het dier kreeg en inwendig letsel opliep. Een gewaarschuwde huisarts was snel ter plaatse en verleende eerste hulp. Ambulancepersoneel hielp nog met het reanimeren van de man uit Ruurlo, maar hij overleed korte tijd later aan zijn verwondingen.

Dus, zet de kat (of in dit geval de koe) NOOIT bij de melk! Of waren jullie de saga van een bepaalde pijlstaartrog en een zekere Steve Irwin soms al vergeten?

Killed in action


Gisteravond is het lichaam van de Nederlandse soldaat Tim Hoogland op het vliegveld van Eindhoven aangekomen. De jongen had helaas niet ouder mogen worden dan 20 jaar, één jaar ouder dan ik ben. Voor 'volk en vaderland' zullen we dan maar zeggen.

Maar hoe realistisch is dat eigenlijk, sterven voor volk en vaderland? Als geboren pacifiste (uhum) heb ik sowieso mijn twijfels bij deze 'vredesmissie.' Want in hoeverre is er sprake van vrede als onze jongens constant oorlogje spelen met de Taliban? Het lijkt mij dan ook dat er tijdens gevechten weinig opgebouwd kan worden, er worden eerder dingen gesloopt!

Hoogland werd dan ook gedood tijdens een vuurgevecht, 5 kilometer ten noorden van de Nederlandse basis bij Deh Rawod in de Zuid-Afghaanse provincie Uruzgan. Volgens Commendant der Strijdkrachten generaal Dick Berlijn ging het om 'een langdurig vuurgevecht waarbij de vijand met mortieren op de Nederlanders schoot.' Premier Balkenende maakte het nieuws donderdag als eerste bekend in de Tweede Kamer tijdens de algemene beschouwingen. Hij sprak zijn 'intense medeleven' uit aan de nabestaanden van het slachtoffer. Mooie woorden, maar de ouders van Hoogland zullen hun zoon er niet mee terug krijgen. Als schrale troost kregen ze het lichaam wel, na een ceremonie bestaande uit een erehaag van 60 militairen, een trompet die een triest deuntje speelde en tamboer die voor de kist uitliep.

Hoogland is de eerste militair die het leven liet in een vuurgevecht en de zesde Nederlander die overleed dankzij oorlogshandelingen. Komende maandag wordt hij in besloten kring begraven.


Noot van redactie:

Mocht je net als honderden andere Nederlanders op het condoleanceregister willen reageren, dat kan via http://www.mindef.nl/actueel/condoleance/20070920_tim_hoogland/index.aspx

Tuesday, September 25, 2007

Supporter zoekt vogel


Hier volgt een bericht van de politie Rotterdam-Rijnmond. Uit een dierenwinkel te Zoetermeer is afgelopen weekend een papegaai ontvreemd. De vogel is 10 maanden oud, gaapt de hele dag en schudt met enige regelmatig zijn 'koppie krauw.' Opvallend signalement is dat het beestje het Feynoordlied uit zijn snavel kent. Dus mocht je als doorgewinterde PSV-fan "Hand in hand kameraden" uit een hoekje horen schallen, bel dan de politie en maak van 'koppie krauw' niet 'koppie blauw.' Op straffe des doods van de Dierenbescherming!

Monnikenwerk


Het kan absoluut niemand ontgaan zijn: de 100.000 Birmese demonstranten die afgelopen weekend in de hoofdstad Yangon de straat opgingen om te protesteren tegen het militaire regime dat het zuid-oost Aziatische land Myanmar in zijn/ haar greep houdt. Wat daarbij nog meer opviel was dat deze groep bestond uit 30.000 Boeddhistische monniken. En nee, ze halen geen Bruce Willis-achtige taferelen uit om hun mening kracht bij te zetten. Het blijf bij 'keurig' schreeuwen...
Dat de groep (en niet alleen onze Boeddhistische vriendjes) gezegend is met een flinke portie lef, moge duidelijk zijn: de militaire junta waarschuwde door middel van luidsprekers en de radio dat militairen de menigte direct uiteen zouden slaan en dus samenscholingen absoluut niet tolereren! En hoe serieus we hen moeten nemen blijkt maar weer: in 1988 openden zij namelijk massaal het vuur op een groep betogers. Door middel van een bloedbad lieten zij weten wie er in het landje de lakens uitdeelde. Als waarschuwing hebben ze zich dit keer opgesteld bij de Schwedagonpagode. Deze pagode is een nationaal symbool en is tevens het vertrekpunt voor verschillende protestmarsen die door de jaren heen in de stad werden gehouden.
Terug naar de monniken. Zij dragen vandaag namelijk vlaggen met zich mee waarop het symbool van de opstand van '88 te zien is: de pauw. En ik kan nu wel allemaal flauwe toespelingen gaan maken over dat ze als een stel trotse pauwen lopen te demonstreren, maar daar gaat het helemaal niet over. Waar het wel over gaat is dat er gisteren door het hele land verspreid meer dan 25 optochten waren en dat er zowel nationaal als internationaal op de 'oproerkraaiers' wordt gereageerd. Een generaal waarschuwde dat de monniken tegenmaatregelen kunnen verwachten indien ze zich niet aan de boeddhistische leer houden. De monniken zouden zich 'laten meeslepen door de buitenlandse media.' Internationaal gezien hebben de demonstranten in ieder geval de aandacht getrokken van ons aller George Walker Bush. Maar of dat heel erg voor hen gaat pleiten? Good old George kondigde vandaag namelijk in een rede tot de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties nieuwe sancties aan tegen het militaire regime in Myanmar. Dus nu project Vietnam eh... Irak mislukt is, gaat hij maar beginnen met project Myanmar?! En volgens mij is dat nooit het doel van deze protestactie geweest. Ook dit wordt (ongetwijfeld) vervolgd!

Monday, September 24, 2007

Mimespeler Marceau overleden


De meeste bekende mimespeler ter wereld (en geloof me, er zijn er veel) Marcel Marceau is op 84-jarige leeftijd overleden. Eén van zijn kinderen liet dat zondag weten.
Marceau was een instituut binnen zijn vakgebied en zette het mimespelen op de kaart. Zijn creatie, de tragikomische clown Bip, beeldde zonder te praten, getooid in een gestreept pak met een zijden hoed en wit opgemaakt gezicht, door middel van zijn mimiek, handen en lichaamstaal verschillende emoties uit.
De Fransman richtte in 1978 de Ecole de Minodrame in Parijs op. Bips alterego beschikte over meer dan vijftig jaar ervaring. Hij trad tot op hoge leeftijd op.
Zijn optreden was ook voer voor verschillende films en persiflages. Zo verwees Joey (Friends) ooit eens in een grap naar de acteur en stalen Ben Stiller en Owen Wilson als Starsky en Hutch ongewild de show toen ze op hun manier een eerbetoon aan Marceau gaven.

Home sweet home


Voordat ik mezelf door middel van mijn schrijfkunsten via deze blog virtueel ga uiten, eerst nog even de onvermijdelijke kennismakingsronde:
Mijn naam is Margriet Toonen, 19 jaar jong/ oud en een enigszins enthousiaste (nu nog wel ja) studente journalistiek. Mijn habitat is gelegen in het pittoreske, idyllische (en zo kan ik nog wel even doorgaan) Sint-Oedenrode. Voor degenen wie geen beroep kunnen doen op hun topografische kennis: dat ligt in Noord-Brabant, onder de rook van Eindhoven ( 's lands lelijkste, maar ook gezelligste stad). Mijn opleiding volg ik in Tilburg aan de Fontys Hogeschool voor de Journalistiek, alwaar ik met mijn amis regelmatig menig drankaangelegenheid onveilig maak!
Waarom deze blog? Ik zal er niet om liegen, schrijven is mijn uitlaatklep. Always has been and always will be. En om te voorkomen dat ik in een agressieve bui de 1e de beste zwerver te lijf ga (wat overigens na het optreden van een paar militairen in Eindhoven een tijdje terug he-le-maal niet origineel meer is), heb ik deze blog in het leven geroepen. Hier kan ik mijn gal spuwen over allerhande actualiteiten, zonder daarmee iemand fysiek te bezeren.
Dus, lieve lezers, kijk, lees en huiver!

Als men het niet zeggen kan, schrijf het dan,
Margriet (M.J.F.) Toonen

 

Blogger news

Blogroll

About